Dymitriady

Dymitriadami nazwane zostały zbrojne interwencje polskiej magnaterii w wewnętrzne sprawy Cesarstwa Rosyjskiego. Dymitriady miały miejsce w latach 1604-1610, w czasie tak zwanej Wielkiej Smuty. Czytaj dalej

Kategoria: Bitwy i wojny sarmatów | Zostaw komentarz

Wojna polsko-szwedzka

Wojna polsko-szwedzka, nazywana także wojną o Inflanty, toczyła się ze względu na długotrwały spór pomiędzy państwami o tereny, należące niegdyś do zakonu kawalerów mieczowych. Poza tym o tron szwedzki ubiegał się zarówno Karol Sudermański jak i Zygmunt III Waza. Czytaj dalej

Kategoria: Bitwy i wojny sarmatów | Zostaw komentarz

Jan Karol Chodkiewicz

jan karol chodkiewicz 235x300 Jan Karol Chodkiewicz

portret namalowany przez Marcello Bacciarellego

Jan Karol Chodkiewicz urodził się w 1560 roku, zmarł 24 września 1621 roku. Były wielkim hetmanem litewskim oraz wojewodą wileńskim. Chodkiewicz w 1599 roku został generalnym starostą żmudzkim. Zasłynął jako dowódca wojskowy. Był synem Jana Hieronimowicza, dawnego kasztelan w Wilnie. Czytaj dalej

Kategoria: Szlachcice | Zostaw komentarz

Bitwa pod Kircholmem

W polskiej historii nie brakuje ważnych dat. Jedną z nich jest 27 września 1605 roku, kiedy to doszło do bitwy pod Kircholmem. Był to przełomowy moment podczas polsko-szwedzkiej wojny o Inflanty, która toczyła się w okresie 1600-1611. Zwycięstwo polskich wojsk było tego dnia bezapelacyjne. Czytaj dalej

Kategoria: Bitwy i wojny sarmatów | Zostaw komentarz

Zamoyscy

herb zamoyskich 300x284 Zamoyscy

Autor: Bastian (Wikipedia)

Zamoyscy należą do najbardziej znanych polskich rodów szlacheckich. Podpisywali się herbem Jelita. Zanim jednak Zamoyscy weszli w skład magnaterii, a było to za czasów Jana Zamoyskiego, dokładnie w II połowie XVI wieku, byli średniozamożną szlachtą. Szczególny wzrost znaczenia rodu miał miejsce w 1589 roku. Wówczas Jan Zamoyski utworzył Ordynację Zamojską. Natomiast tytuł hrabiowskiego został nadany w 1778 roku. Czytaj dalej

Kategoria: Polskie rody szlacheckie | Tagi: | Komentarzy: 2

Stanisław Stadnicki herbu Szreniawa

herb szreniawa Stanisław Stadnicki herbu Szreniawa

Źródło: Wikipedia

Stanisław Stadnicki herbu Szreniawa urodził się ok. 1551 roku w Nowym Żmigrodzie bądź Dubiecku. Był synem Stanisława Mateusza oraz Barbary ze Zborowskich. Wyznawał kalwinizm.

Jego bratem był Marcin Stadnicki – kasztelan sanocki, a także ochmistrz dworu carowej Maryny Mniszchówny.

Ożenił się z Anną Ziemięcką, z którą miał trzech synów: Władysława (zginął w Krzemienicy w 1610 r.), Zygmunta i Stanisława. Posiadał również córkę – Felicjanę. Czytaj dalej

Kategoria: Szlachcice | Tagi: | 1 komentarz

Bitwa pod Batohem

Bitwa pod Batohem toczyła się od 1 czerwca do 2 czerwca 1652 roku. Miała ona miejsce w uroczysku Batoh nad rzeką Boh (Ukraina). Dowódcą ze strony I Rzeczpospolitej był hetman polny Marcin Kalinowski. Wojskami kozackimi oraz tatarskimi dowodził hetman zaporoski Bohdan Chmielnicki. Bitwa zakończyła się klęską wojsk polskich, które stanowiły liczebnie 1/3 wojsk kozacko-tatarskich. Wymordowano około 8,5 tys. Polaków, w tym 3,5 tys. bogatych szlachciców. Dlatego też Batoh nazywany jest sarmackim Katyniem. Czytaj dalej

Kategoria: Bitwy i wojny sarmatów | Tagi: , | Zostaw komentarz

Marcin Kalinowski herbu Kalinowa

herb kalinowa Marcin Kalinowski herbu Kalinowa

Źródło: Wikipedia

Marcin Kalinowski herbu Kalinowa urodził się ok. 1605 roku. Jego rodzina wywodziła się ze szlachty i miała w swoim posiadaniu dobra w województwie bracławskim na Ukrainie. Ojcem tego hetmana polnego koronnego był Walenty Aleksander Kalinowski – starosta generalny podolski, który zginął pod Cecorą w 1620 roku.

Studiował on w Polsce oraz w belgijskim Louvain. Następnie ożenił się z księżniczką Heleną Korecką, zaś w 1632 roku mianowano go podkomorzym podolskim. Czytaj dalej

Kategoria: Szlachcice | Tagi: , | Zostaw komentarz

Jan III Sobieski

Jan Sobieski Jan III Sobieski

Źródło: Wikipedia

Jan III Sobieski urodził się 17 sierpnia 1629 roku w Olesku, zmarł 17 czerwca 1696 roku w Wilanowie.

Turkowie nazywali go „Lwem Lechistanu”, zaś chrześcijanie „Obrońcą Wiary”. Czytaj dalej

Kategoria: Szlachcice | Tagi: | Zostaw komentarz

Ossolińscy

herb ossolińskich Ossolińscy

Autor: Tadeusz Gajl Źródło: Wikipedia

Ossolińscy to polska rodzina szlachecka, pieczętująca się herbem Topór. Najstarsze źródła historyczne, dotyczące Ossolińskich, sięgają XIV wieku. Za protoplastę rodu uznaje się marszałka koronnego Jana zwanego „Owcą” (syna Nawoja – wojewody sandomierskiego, a później krakowskiego). To właśnie Jan zbudował Ossolin, od którego, zgodnie z obyczajem, rodzina przyjęła nazwisko. Należał on do oddanych, zaufanych towarzyszy króla Władysława Jagiełły, za co został sowicie nagrodzony nadaniami ziemskimi i wysokimi stanowiskami.

Ród Ossolińskich był jednym z najstarszych w Polsce. Nie miał jednak nigdy wystarczającej siły, by realnie wpływać na politykę państwa. Mimo to, zdołał on, głównie dzięki korzystnym mariażom, zgromadzić spory majątek, który niestety, z powodu braku męskich potomków, w znacznej części utracił na rzecz innych rodzin. Czytaj dalej

Kategoria: Polskie rody szlacheckie | Tagi: | 1 komentarz
  • Nowe na stronie

  • Menu

  • Menu

  • O stronie

    Od końca XVI do drugiej połowy XVIII wieku na terenie Rzeczypospolitej Polskiej istniał piękny mit o po pochodzeniu jej szlachty. Sarmacja, bo tak nazywała się ta kulturowa formacja, miała wywodzić się od żyjących w starożytności między Dolną Wołgą a Donem Sarmatów.

    To właśnie po tym szlachetnym ludzie miała nasza szlachta odziedziczyć wolność, dobroduszność, gościnność, odwagę oraz męstwo. Mit ten, obalony dopiero w XIX wieku, w sposób niezwykle oryginalny łączył kulturę Zachodu z orientalnym Wschodem i miał niebagatelny wpływ na sztukę, modę a także zwyczaje naszych szlachciców.

    Sarmacja to jednak nie tylko kontusze i żupany, malarstwo portretowe (które wtedy przeżywało rozkwit) i trening w wojennym rzemiośle. To przede wszystkim idea, która spajała i wywoływała solidarność w polskim społeczeństwie. To próba odnalezienia swojej tożsamości przez klasy wyższe ówczesnej Polski. To w końcu jedno ze źródeł tak ważnych w naszej historii wydarzeń jak wprowadzenie liberum veto czy utrzymywanie Polski „krajem bez stosów”.
  • Polecamy